Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Ποιος μοίραζε μίζες απο το 2007 για να βγεις πρωθυπουργος κύριε Παπανδρεου;

https://steirida1.files.wordpress.com/2012/03/papandreou_fylakh.jpg Απο την Σοφια Ν. **
Είναι ο πρώτος που παρέδωσε την εθνική κυριαρχία της χώρας που κυβερνούσε χωρίς να πέσει μία, μα μία πιστολιά!
Με χρέος στο 120% του ΑΕΠ.
Με έλλειμμα που το διόγκωσε τεχνητά
Με τα spreads στις 138 μ.β.
Αφού πρώτα αρνήθηκε να συναινέσει στο να παρθούν τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση.
Αφού βγήκε στους δρόμους για να πολεμήσει οποιαδήποτε μεταρρύθμιση.
Αφού χαρακτήρισε τη χώρα » ΤΙΤΑΝΙΚΟ» και τους Έλληνες διεφθαρμένους
Έβαλε στο τραπέζι το πιστόλι και το έστρεψε εναντίον του λαού.
Πριν τον δικάσει και τον καταδικάσει η Δικαιοσύνη, τον έχει καταδικάσει ο ελληνικός λαός.
Είναι ο εθνικός ολετήρας, ο Γιώργος ή Γιωργάκης Ανδρέα Παπανδρέου.
Ο νέος εφιάλτης της Πατρίδας
Δεν ΞΕΧΝΩ
Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΛΕΕΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ



** Ειναι η Σοφία Ν. (2), οχι η βασική μας Σοφία!

γαπ χορευτής
ΠΗΓΗ

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Υποπλοίαρχος Β.Κονσολάκης: Τα Ίμια ήταν μια δουλειά που θα κράταγε 10 λεπτά, θα είχαμε βουλιάξει, αν θέλαμε, τους Τούρκους και δεν θα είχε καταλάβει κανείς τίποτα!


imiaΗ κρίση των Ιμίων, πέρα από τους τρεις ήρωες-θύματα του Πολεμικού μας Ναυτικού, έδωσε αφορμή στην Τουρκία να θέσει ζήτημα «Γκρίζων Ζωνών» στο Αιγαίο, αμφισβητώντας την κυριαρχία της Ελλάδας σε αρκετά νησιά και να θέσει ένα ακόμη θέμα στην ατζέντα των ελληνοτουρκικών διαφορών. Δέκα οκτώ χρόνια μετά, ο Βαγγέλης Κονσολάκης, υποπλοίαρχος εν αποστρατεία του Πολεμικού Ναυτικού, μιλάει αποκλειστικά στο “pentapostagma.gr” και κάνει λόγο για «καθαρή προδοσία» και «ανεπάρκεια» της τότε πολιτικής ηγεσίας.

-Κύριε Κονσολάκη, τι θυμάστε περισσότερο από την κρίση των Ιμίων;
Ήταν μόλις 9 χρόνια μετά από το Σισμίκ, όταν ξέσπασε η κρίση των Ιμίων. Γενάρης του 1996, θυμάμαι χαρακτηριστικά ήταν Παρασκευή και κράτησε μόλις 2 μέρες. Ετοιμαζόμασταν να φύγουμε, όταν ξαφνικά φωνάξανε από τα μεγάφωνα ότι το πλοίο ετοιμάζεται για αναχώρηση. Το πρώτο πράγμα που μας έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν ότι με το που βγήκαμε στα ανοικτά, είδαμε ένα σκάφος στη Ψυττάλεια να έχει πάνω κάτι κάμερες και το Δήμο Βερύκιο να μεταδίδει ζωντανά μέσω τηλεοράσεως ότι «τώρα βγαίνει το τάδε καράβι, τώρα βγαίνει το άλλο» κ.ο.κ. Γεγονός απίστευτο να λέει κάποιος στον κόσμο και στους Τούρκους ποια καράβια βγαίνουν έξω. Εννοείται ότι δεν πρέπει να ξέρει κανένας ποιο καράβι βγαίνει και που πάει, πολύ περισσότερο να γίνεται κάτι τέτοιο σε ζωντανή μετάδοση! Απλά κάποιοι, προφανώς, θέλανε να κάνουν τον πόλεμο σόου.
konsolakisΤο δεύτερο που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι δεν μας είχαν δώσει εντολές, δεν ήμασταν ελεύθεροι, υπήρχε μια ομάδα διοίκησης και πηγαίναμε να λάβουμε κάποια συγκεκριμένη θέση. Ανεβήκαμε, λοιπόν, βόρεια προς την Κέρο. Ήμασταν μια δύναμη από 6 καράβια, φρεγάτες και αντιτορπιλικά και όταν άρχισε να νυχτώνει, είδαμε μια αντίστοιχη τουρκική δύναμη μες τα χωρικά μας ύδατα, την οποία την αξιολογήσαμε από το κέντρο πληροφοριών μάχης ως 4 τουρκικά μεταγωγικά με 2 συνοδευτικά αντιτορπιλικά. Αμέσως, δίνουμε σήμα στο Αρχηγείο, «πείτε μας τι να κάνουμε», αυτό περίπου 9.30 το βράδυ. Μας είπανε να περιμένουμε. Ο Διοικητής μας, βέβαια, είχε δώσει εντολή να τους έχουμε στοχοποιημένους τους Τούρκους και όντως τους είχαμε έτοιμους με πυραύλους να τους πλήξουμε. Ήταν μια δουλειά που θα κράταγε 10 λεπτά, θα τους είχαμε βουλιάξει και τους 6 και δεν θα είχε καταλάβει κανείς τίποτα. Και επαναλαμβάνω, οι Τούρκοι ήταν μες τα δικά μας χωρικά ύδατα, οπότε εννοείται ότι είχαμε κάθε δικαίωμα να πράξουμε κάτι τέτοιο.
- Και τελικά, τι εντολές πήρατε;
Οι ώρες περνάγανε. Κάποια στιγμή μετά τα μεσάνυχτα, οι Τούρκοι μας πήρανε χαμπάρι. Και τότε τα δυο συνοδευτικά άρχισαν να στοχοποιούν τα δικά μας πλοία. Το μεταδώσαμε και αυτό αμέσως στο Αρχηγείο και λέμε «τι θα κάνουμε», πάλι η ίδια εντολή «αναμείνατε». Αυτό κράτησε μέχρι τις 6 το πρωί, όταν μας είπανε τελικά «τα μαζεύετε και γυρίζετε πίσω, τελείωσαν όλα», χωρίς να έχουμε κάνει απολύτως τίποτα. Μας πήγαν δηλαδή μέχρι τα μισά του Αιγαίου, μας έφεραν αντιμέτωπους με τον εχθρό και μας είπαν να κάνουμε πίσω.
Γυρνάμε στην Αθήνα και ακούμε το Σημίτη να ευχαριστεί τους Αμερικάνους, άλλους να λένε ότι οι ένοπλες δυνάμεις δεν ήταν έτοιμες και γι’ αυτό έγινε ό,τι έγινε… Ήμασταν ένα καράβι που ξεχείλιζε κυριολεκτικά από οργή και αυτό γιατί δεν μας άφησαν να κάνουμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε. Δεν πήγαμε εκεί για πλάκα, εκτός αν μας έστειλαν μόνο για το θεαθήναι. Γιατί, όπως φάνηκε, όλη αυτή η επιχείρηση δεν ήταν τελικά τίποτα περισσότερο από ένα καλοστημένο σόου.
- Πιστεύετε, λοιπόν, ότι τα Ίμια ήταν όντως, όπως ειπώθηκε, προδοσία;
Βεβαιότατα ναι. Τα Ίμια ήταν ξεκάθαρα κακός σχεδιασμός και προδοσία από τους διοικούντες. Και όταν λέω «διοικούντες», εννοώ την πολιτική ηγεσία. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο ίδιος άνθρωπος που έστησε τόσο αριστοτεχνικά το στόλο την εποχή του Σισμίκ και δεν άφησε να ανοίξει ούτε ρουθούνι, τρέποντας παράλληλα σε φυγή τους Τούρκους, ο ναύαρχος Λυμπέρης, θα έκανε κάτι τόσο λάθος μετά. Θεωρώ απλά ότι και εκείνου του δέσανε τα χέρια.
Τα πνεύματα ήτανε πολύ τεταμένα στο πλοίο. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον ύπαρχο να χτυπάει από τα νεύρα του -για να μη χτυπήσει κάποιον άλλο- το κεφάλι του στο μπουλμέ (ο σιδερένιο τοίχος πάνω στη γέφυρα), να βρίζει και να μονολογεί «τους προδότες, τους προδότες». Είναι μια εικόνα που έχει μείνει χαραγμένη ανεξίτηλα στο μυαλό μου μέχρι και σήμερα.
Δεν θέλω να φανώ πολεμοχαρής, δεν είμαι άλλωστε σε καμία περίπτωση, αλλά όταν αποφασίζεις να βγάλεις ένα στόλο, δεν το κάνεις για να πεις «εδώ είμαστε», τον χρησιμοποιείς. Θα παρομοίαζα το στόλο με αυτό που λέγανε οι παλιοί για το μαχαίρι, ότι δεν είναι απλά για ένα εκφοβίσεις κάποιον. Αντίθετα, είναι ένα ύπουλο όπλο, το βγάζεις, κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις και το ξαναβάζεις μέσα, χωρίς να πάρει κανείς χαμπάρι.
Όταν είμαστε σε θέση ισχύος, όπως στα Ίμια και κανείς δεν είχε την τόλμη να πει «ξεκινήστε και πάμε να δούμε τι θα γίνει», αυτό, όπως ήταν φυσικό, μας καταρράκωσε το ηθικό. Είδαμε ότι αυτοί που μας στείλανε να πολεμήσουμε, όχι απλά δεν μας αφήσανε, αλλά ούτε είχανε στην ουσία και καμία τέτοια διάθεση.
-Θα λέγατε ότι όλη αυτή η ενδοτικότητα εκ μέρους της ελληνικής πλευράς, ανοίγει ακόμα περισσότερο την όρεξη στους Τούρκους;
Eννοείται, τους κάνει ακόμα πιο ασύστολους και χωρίς ενδοιασμό. Πρέπει να έχουμε ως έθνος και κάποιες κόκκινες γραμμές, αλλά, όπως φαίνεται, δεν έχουμε. Το 1987 είχαμε.
Οι ιθύνοντες,  για να το πω κομψά, χαρακτηρίζονται από πλήρη ανεπάρκεια. Δεν έπρεπε να είναι σε αυτές τις θέσεις και για να μην πω ότι παίρνουνε εντολές από αλλού, θα πω απλά ότι δεν έχουν το σθένος και το πολιτικό βάρος να πάρουν τις αποφάσεις που χρειάζεται.

ΠΗΓΗ

Το μυστήριο της ύπαρξης - Κβαντική Αποκάλυψη

Στο παρακάτω βίντεο θα δείτε επιστήμονες να μιλάνε για την πραγματικότητα της ύπαρξης. Όλα όσα λένε είναι πραγματικότητα... και υπάρχει περίπτωση να έρθετε σε πολύ δύσκολη θέση ψυχολογικά να χωνέψετε αυτή την αλήθεια. Την πληροφορία αυτή, ως άνθρωποι, δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να την ξεσκαλίσουμε και να την γνωρίσουμε... είναι το τελευταίο σκαλοπάτι της γνώσης... διότι έχοντας αυτή τη γνώση στο μυαλό σου, "χάνονται" πολλές αξίες της ζωής σου... όσον αφορά την αντίληψή σου για την ζωή.    
 



 
awakengr

Τί γύρευε ο Ηρακλής στην Κελτική και την Αμερικανική Ήπειρο;


Ιστορικό πρόσωπο που έφτασε ώς τον Καναδά ήταν ο Ηρακλής της ελληνικής μυθολογίας, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας Ηλία Μαριολάκο.
Έφτασε χίλια χρόνια πριν από τον Μεγάλο Αλέξανδρο στον Ινδό ποταμό. Πέρασε από την Αιθιοπία, έφτασε ώς τη Γροιλανδία και ίσως να πάτησε πρώτος το πόδι του στην Αμερική. Ένας από τους πιο γνωστούς ήρωες της παγκόσμιας μυθολογίας- ο Ηρακλής- δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος υδραυλικός, μηχανικός και υδρογεωλόγος, όπως μαρτυρούν πολλοί από τους δώδεκα άθλους του, αλλά και ο πρώτος που έκανε πράξη την παγκοσμιοποίηση και ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας, όπως υποστήριξε σε ομιλία του, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου Ηλίας Μαριολάκος.


«Ο Ηρακλής δεν είναι ένα πρόσωπο για να διασκεδάζουν τα παιδιά. Ούτε η ελληνική μυθολογία ένα παραμύθι για έναν φανταστικό κόσμο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ηλίας Μαριολάκος. «Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό- και όχι μυθικό- πρόσωπο, ένας άγνωστος μεγάλος κατακτητής, ήρωας- ιδρυτής πόλεων, πρώτος συνδετικός κρίκος του κοινού πολιτισμικού υποστρώματος των Ευρωπαίων, του μυκηναϊκού και κατά συνέπεια του ελληνικού πολιτισμού. Και η μυθολογία είναι η ιστορία του απώτερου παρελθόντος των κατοίκων αυτού του τόπου, που πολύ αργότερα θα ονομαστεί Ελλάς». Πρώτος στο μικροσκόπιο του καθηγητή μπήκε ο άθλος με την αρπαγή των βοδιών του Γηρυόνη, του τρικέφαλου και τρισώματου γίγαντα που ζούσε στα Γάδειρα, το σημερινό Κάντιθ της Ισπανίας, κοντά στο στενό του Γιβραλτάρ. 

«Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ο Ηρακλής ταξίδεψε ώς την Ιβηρική Χερσόνησο για να φέρει μια καλή ράτσα βοδιών στην Πελοπόννησο», εξηγεί ο κ. Μαριολάκος. «Αν διαβάσουμε με προσοχή τον Στράβωνα, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. όμως, θα διαπιστώσουμε πως σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν έχει βρεθεί τόσος πολύς χρυσός, άργυρος, χαλκός και σίδηρος(εκτός από την Ελλάδα). Και τα βόδια δικαιολογούνται διότι υπήρχαν μαρτυρίες ότι το “κοσκίνισμα” του χρυσού από την άμμο γινόταν πάνω σε δέρματα βοδιών».Η ίδρυση δε της πόλης από τον Ηρακλή μνημονεύεται στον θυρεό της πόλης και σήμερα. Ο Ηρακλής ολοκληρώνει τον άθλο του και συνεχίζει βόρεια προς την Κελτική και ιδρύει την Αλέσια (γνωστή και ως πόλη του Αστερίξ), το όνομα της οποίας προέρχεται από τη λέξη άλυς (= περιπλάνηση). Πόλη με στρατηγική σημασία, καθώς συνδέεται μέσω πλωτών ποταμών προς τη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό, τη Μάγχη και τη Βόρεια Θάλασσα, όπου ο Ιούλιος Καίσαρας κατατρόπωσε τους Γαλάτες. Ακόμη ιδρύει το Μονακό και την Αλικάντε - η ποδοσφαιρική της ομάδα ονομάζεται Ηρακλής.


Τι γύρευε στη Γαλατία ο Ηρακλής; «Χρυσό», απαντά ο κ. Μαριολάκος, «αφού ο Διόδωρος μας λέει πως στη Γαλατία υπάρχουν πλούσια χρυσοφόρα κοιτάσματα». Ο Ηρακλής όμως φέρεται- σύμφωνα με τον Πλούταρχο- να έφτασε και ώς την Ωγυγία που απέχει πέντε ημέρες δυτικά της Βρετανίας. «Πέντε ημέρες ισοδυναμούν με 120 ώρες. Αν η μέση ταχύτητα ενός πλεούμενου της εποχής ήταν 4 μίλια την ώρα, τότε η απόσταση είναι 890 χλμ., άρα πρόκειται για τη σημερινή Ισλανδία και συνέχισε ώς τη Γροιλανδία, ενώ το Κρόνιο Πέλαγος, που αναφέρεται, σύμφωνα με τους υπολογισμούς ταυτίζεται με τον Βόρειο Ατλαντικό»
«Για να φέρει τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων (ήτοι τον χρυσό) ο Ηρακλής από την Αίγυπτο έφτασε ώς την Αιθιοπία κι έπειτα στον Καύκασο- για να ζητήσει τη βοήθεια του Προμηθέα- και στη Λιβύη προτού επιστρέψει στις Μυκήνες»


Γύρεψε χαλκό ώς τον Καναδά 


Ο Ηρακλής έφτασε, σύμφωνα με τον καθηγητή Ηλία Μαριολάκο, ώς την Αμερική. «Στις πηγές διαβάζουμε πως εγκατέστησε ακολούθους του “ώς τον κόλπο που το στόμιό του βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας”. Ένας κόλπος μόνον καλύπτει αυτές τις προϋποθέσεις: του Αγίου Λαυρεντίου στο Τορόντο του Καναδά». Μαρτυράται δε πως έμειναν «σε νησιά που βλέπουν τον ήλιο να κρύβεται για λιγότερο από μία ώρα για 30 ημέρες»- δηλαδή στον πολικό κύκλο.




Τι γύρευε εκεί; 
Η απάντηση βρίσκεται στα ευρήματα των ανασκαφών που γίνονται γύρω από τη λίμνη Σουπίριορ στο Μίτσιγκαν. Αρκεί να σκεφτείτε πως έχουν εξορυχθεί πάνω από 500.000 τόνοι χαλκού στην περιοχή, όταν στην κατ΄ εξοχήν πηγή χαλκού- την Κύπρο- εξορύχθηκαν 200.000 τόνοι. Η εξόρυξη έγινε την περίοδο 2.450 π.Χ.- 1050 π.Χ., σταματάει ξαφνικά, όταν καταρρέει ο μυκηναϊκός πολιτισμός. Και όλα αυτά σε μια περιοχή όπου οι γηγενείς βρίσκονταν στη λίθινη εποχή!
ΠΗΓΗ ΤΑ ΝΕΑ


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΚΤΥΟ 2010 μ.Χ


ΠΗΓΗ

Μια Στάλα Ανεξαρτησίας. Καταλαβαίνεις το νόημα του ελέγχου της ζωής σου;

https://iparea.files.wordpress.com/2012/01/cf80cebfcebbceb5cebcceb9cf83cf84ceaecf82-cf83cf84ceb7cebd-cebacebfcf81cf85cf86ceae-cf84cebfcf85-cebacf8ccf83cebccebfcf85.jpg Εγκατέλειψες τον εαυτό σου. Θέλησες να εγκαταλειφτείς. Αυτό είναι ολέθριο λάθος. Στον κόσμο ενός πολεμιστή μπορείς να επιζήσεις μόνο αν είσαι πολεμιστής. Ο πολεμιστής βλέπει τα πάντα με σεβασμό και δεν προσβάλει τίποτε, εκτός κι αν υποχρεωθεί να το κάνει. Ο πολεμιστής δεν εγκαταλείπει τον εαυτό του σε τίποτα, ούτε καν στον θάνατο του. Ο πολεμιστής δεν είναι ένας πρόθυμος σύντροφος, ο πολεμιστής δεν είναι προσιτός και όταν μπλέκεται σε κάτι, να είσαι βέβαιος ό,τι ξέρει πολύ καλά τι κάνει.
> Αντέδρασα λέγοντας πως είναι ανθρωπίνως αδύνατον να ελέγχεται κανείς πάντα, ή να ελέγχει τα πάντα, αλλά εκείνος ισχυρίστηκε ό,τι για έναν πολεμιστή δεν υπήρχε τίποτε που να μην μπορεί να ελεγχθεί. Ανέπτυξα την έννοια του ατυχήματος και είπα ό,τι αυτό δεν είναι δυνατόν. Ανέφερα διάφορους ανθρώπους οι οποίοι είχαν υποστεί κακοτυχίες που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως ατυχήματα. Μίλησα ιδιαίτερα για τον Λούκας ένα πολύ ευγενικό ινδιάνο της φυλής των Γιάκι, ο οποίος είχε τραυματιστεί σοβαρά όταν το καμιόνι που οδηγούσε ανατράπηκε. Νομίζω πως είναι αδύνατον ν’ αποφύγει κανείς τα ατυχήματα. Κανείς δεν είναι σε θέση να ελέγξει καθετί που τον περιτριγυρίζει.
> Πραγματικά, αλλά ούτε το καθετί, είναι ένα αναπόφευκτο ατύχημα. Ο Λούκας δεν ζει σαν πολεμιστής, Αν ζούσε θα ήξερε ό,τι περιμένει και τι πράγμα περιμένει και δεν θα οδηγούσε το καμιόνι την ώρα που ήταν μεθυσμένος. Έριξε το καμιόνι πάνω στον βράχο που υπήρχε δίπλα στον δρόμο, επειδή ήταν μεθυσμένος και σακάτεψε τον εαυτό του μόνος του και χωρίς λόγο.
> Η ζωή του πολεμιστή είναι μια άσκηση στην στρατηγική, αλλά εσύ, θέλεις να βρεις το νόημα της ζωής. Ο πολεμιστής δεν νοιάζεται για νοήματα. Αν ο Λούκας ζούσε σαν πολεμιστής (και είχε την ευκαιρία να το κάνει, όπως την έχουμε όλοι μας), θα ρύθμιζε την ζωή του με στρατηγικό τρόπο. Έτσι, αν δε μπορούσε ν’ αποφύγει ένα ατύχημα που του έσπασε τα πλευρά, θα μπορούσε να βρει τα μέσα για να αντισταθμίσει αυτή την ατυχία ή ν’ αποφύγει τις συνέπειες της ή έστω να τις παλέψει. Αν ο Λούκας ήταν πολεμιστής δε θα καθόταν στο βρώμικο σπίτι του πεθαίνοντας από την πείνα. Θ’ αγωνιζόταν μέχρι το τέλος.
> Έκανα μια αντιπαραβολή, με τον ίδιο σαν παράδειγμα και τον ρώτησα ποιό θα ήταν το αποτέλεσμα αν τύχαινε να βρεθεί  σ’ ένα ατύχημα και να χάσει τα πόδια του.
> Αν δεν μπορούσα να τ’ αποφύγω και έχανα τα πόδια μου δε θα μπορούσα πλέον να είμαι άνθρωπος κι έτσι θα πήγαινα να συναντήσω εκείνον που με περιμένει κάπου εκεί έξω.
> Παρατήρησα ό,τι με είχε παρανοήσει. Ήθελα να πω ό,τι ήταν αδύνατον για ένα άτομο να προβλέψει όλα τα ενδεχόμενα που συνεπαγόταν η καθημερινή του δράση.
> Το μόνο που μπορώ να σου πω, είναι πως ο πολεμιστής, δεν είναι ποτέ διαθέσιμος, ποτέ δεν στέκεται πάνω στον δρόμο και να περιμένει να τον συντρίψουν. Μ’ αυτό τον τρόπο περιορίζει στο ελάχιστο το ενδεχόμενο του απρόβλεπτου, του τυχαίου. Αυτά που ονομάζει ο άνθρωπος ατυχήματα είναι, τις περισσότερες φορές, εύκολο να το αποφύγει κανείς, εκτός απ’ τους ηλίθιους που ζούνε χωρίς καμία τάξη, στην σύγχυση.
> Του είπα πως δεν είναι δυνατόν να ζει κανείς με στρατηγικό τρόπο κάθε στιγμή, Φαντάσου κάποιον που σου έχει στήσει καρτέρι μ’ ένα όπλο που διαθέτει τηλεφακό και μπορεί να σημαδέψει με ακρίβεια από πεντακόσια μέτρα μακριά. Τι μπορείς να κάνεις σε αυτή την περίπτωση;
Ο Δον Χουάν με κοίταξε με δύσπιστο ύφος και μετά ξεσπασε στα γέλια. Δεν μπορείς να σταματήσεις μια σφαίρα, του είπα, ενώ συνέχισε να γελάει με ξεκαρδιστικό τρόπο.
> Σίγουρα όχι, δεν μπορώ να σταματήσω μια σφαίρα, αλλά εξακολουθώ να μην σε καταλαβαίνω.
>Θέλω να πω, συνέχισα, ότι όλη η στρατηγική σου, δεν ωφελεί σε τίποτα σε μια τέτοια κατάσταση.
>Γιατί όχι. Αν κάποιος μου έχει στήσει καρτέρι με το όπλο που λες, εγώ απλούστατα δε θα πάω εκεί που με περιμένει.
«Μια ξεχωριστή πραγματικότητα. Παραπέρα συζήτηση με τον Δον Χουάν». Κάρλος Καστανέντα
Φωτογραφία Eos Aurora
Ο Θεός Ήλιος Στοά Αττάλου

«O άνθρωπος πορεύεται προς την γνώση όπως πορεύεται προς τον πόλεμο, σε αδιάπτωτη εγρήγορση, με φόβο, με σεβασμό και απόλυτη αυτοπεποίθηση. Το να πορεύεσαι προς τη γνώση ή προς τον πόλεμο με οποιονδήποτε άλλο τρόπο είναι λάθος, και όποιος το πράξει ίσως δε ζήσει για να το μετανιώσει. Όταν ένας άνθρωπος πληροί αυτές τις τέσσερις αναγκαίες προϋποθέσεις, δεν υπάρχουν σφάλματα για τα οποία πρέπει να λογοδοτήσει. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, οι πράξεις του χάνουν τον αδέξιο χαρακτήρα και την επιπολαιότητα που διακρίνει τις πράξεις ενός ανόητου. Αν ένας τέτοιος άνθρωπος αποτύχει ή υποστεί ήττα, θα έχει χάσει μόνο μια μάχη, και δε θα νιώθει πικρία και τύψεις γι’ αυτό.»
Ένα από αυτά τα συστήματα περιέγραψε ο ανθρωπολόγος Κάρλος Καστανέντα, σε μια σειρά βιβλίων, μετά την συνάντηση και την μύησή του από έναν Ινδιάνο σαμάνο μιας φυλής του Μεξικού και της ομάδας του, τον Δον Χουάν Μάτους. Η ερμηνεία που έδωσε ο Δον Χουάν στον Καστανέντα για την φύση και την λειτουργία της πραγματικότητας βασίζεται στις ανακαλύψεις των αρχαίων Τολτέκων και στις σκέψεις τους για την ζωή τον θάνατο και το σύμπαν.
Καταλαβαίνεις το νόημα του ελέγχου της ζωής σου; Ελάχιστα είναι αυτά που δεν μπορείς να ελέγξεις και σε αυτά τα ελάχιστα δεν περιλαμβάνεται η καθημερινότητα του υλικού κόσμου. Μπορείς να μην βρίσκεσαι εκεί που είναι τα προβλήματα, να μην πηγαίνεις εκεί που σε περιμένουν, με το δάχτυλο στην σκανδάλη.
Είσαι υπεύθυνος για ό,τι σου συμβαίνει, σταμάτα να κλαίς και ανέλαβε την ευθύνη της ζωής σου. Μπορεί να σου φαίνεται δύσκολο, σκληρό ή απίθανο, αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος, μόνο ο δρόμος του πολεμιστή αν θέλεις να βιώσεις Μια Στάλα Ανεξαρτησίας.
Από την άλλη, δική σου είναι η ζωή. ΚΑΝΕ Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ

ΠΗΓΗ

Ποια οικογένεια θα κυβερνήσει τον κόσμο και θα καταστρέψει την Ελλάδα (Στρατηγός ΑΥΦΑΝΤΗΣ)

http://2.bp.blogspot.com/-742Zyb09B84/UphAmkHjDNI/AAAAAAADAH8/htcl7GtB1yI/s320/anekshghta.jpg Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε ...


ΕΠΑΙΡΝΑΝ ΜΙΖΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΣΗΜΙΤΗ… ΑΛΛΑ Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΑΚΟΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!

Το μεγα πλιάτσικο της χώρας απο την εκσυγχρονιστική συμμορία, αλλά ο αρχιερέας, ελεύθερο πουλί…

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΑΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ANTE BRES AKRH !
Βρισκόμαστε υπό κατοχή, φανερή τα τελευταία χρόνια, η οποία προετοιμάσθηκε μεθοδικά με δεκαετίες υπονόμευσης του ελληνικού Κράτους και του ελληνισμού στην Ελλάδα.Οι κατοχικοί, τα “χτήνη” όπως λέει ο Καστοριάδης, που παριστάνουν τους “εκσυγχρονιστές” και τους “αριστερούς”, πέραν των άλλων λυσσωδώς αποδομούν τη γλώσσα και βρίζουν όσους το επισημαίνουν. Λογικα μου φαίνονται ολα αυτά.  Ολοι ξέρουν τον αγώνα της Ρεπούση, παρακολουθούν δελτία ειδήσεων και ακούνε ότι τα παιδιά μαρτυρούν στα σχολεία σε πλήρη ασυνενοησία.. Δείτε ποιοί προειδοποίησαν πως η γλώσσα μιας χώρας είναι και η ταυτότητά της.

Ο Οδυσσέας Ελύτης γιά την κατάργηση του πολυτονικού


Odysseus ElytisΜέσα σ᾿ ἕνα τέτοιο πνεῦμα εἶχα κινηθεῖ ἄλλοτε, ὅταν ἔλεγα ὅτι ἕνα τοπίο δὲν εἶναι, ὅπως τὸ ἀντιλαμβάνονται μερικοί, κάποιο ἁπλῶς σύνολο γῆς, φυτῶν καὶ ὑδάτων. Εἶναι ἡ προβολὴ τῆς ψυχῆς ἑνὸς λαοῦ ἐπάνω στὴν ὕλη.
Θέλω νὰ πιστεύω — καὶ ἡ πίστη μου αὐτὴ βγαίνει πάντοτε πρώτη στὸν ἀγώνα της μὲ τὴ γνώση — ὅτι, ὅπως καὶ νὰ τὸ ἐξετάσουμε, ἡ πολυαιώνια παρουσία τοῦ ἑλληνισμοῦ πάνω στὰ δῶθε ἢ ἐκεῖθε τοῦ Αἰγαίου χώματα ἔφτασε νὰ καθιερώσει μιὰν ὀρθογραφία, ὅπου τὸ κάθε ὠμέγα, τὸ κάθε ὕψιλον, ἡ κάθε ὀξεία, ἡ κάθε ὑπογεγραμμένη δὲν εἶναι παρὰ ἕνας κολπίσκος, μιὰ κατωφέρεια, μιὰ κάθετη βράχου πάνω σὲ μιὰ καμπύλη πρύμνας πλεούμενου, κυματιστοὶ ἀμπελῶνες, ὑπέρθυρα ἐκκλησιῶν, ἀσπράκια ἢ κοκκινάκια, ἐδῶ ἢ ἐκεῖ, ἀπὸ περιστεριῶνες καὶ γλάστρες μὲ γεράνια.
Εἶναι μία γλώσσα μὲ πολὺ αὐστηρὴ γραμματική, ποὺ τὴν ἔφκιασε μόνος του ὁ λαός, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ δὲν ἐπήγαινε ἀκόμη σχολεῖο. Καὶ τὴν τήρησε μὲ θρησκευτικὴ προσήλωση κι ἀντοχὴ ἀξιοθαύμαστη, μέσα στὶς πιὸ δυσμενεῖς ἐκατονταετίες. Ὥσπου ἤρθαμ᾿ ἐμεῖς, μὲ τὰ διπλώματα καὶ τοὺς νόμους, νὰ τὸν βοηθήσουμε. Καὶ σχεδὸν τὴν ἀφανίσαμε. Ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος τῆς φάγαμε τὰ κατάλοιπα τῆς γραφῆς της καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο τῆς ροκανίσαμε τὴν ἴδια της τὴν ὑπόσταση, τὴν κοινωνικοποιήσαμε, τὴν μεταβάλαμε σὲ ἕναν ἀκόμα μικροαστό, ποὺ μᾶς κοιτάζει ἀπορημένος ἀπὸ κάποιο παραθυράκι κάποιας πολυκατοικίας τοῦ Αἰγάλεω.
Δὲν ἀναφέρομαι σὲ καμμιὰ χαμένη γραφικότητα. Οὔτε θυμᾶμαι νά ᾿χω ζήσει σὲ καμμιὰ καλὴ ἐποχὴ γιὰ νὰ τὴ νοσταλγῶ. Ἁπλῶς, δὲν ἀνέχομαι τὶς ἀνορθογραφίες. Μὲ ταράζουν. Νιώθω σὰν ν᾿ ἀνακατώνονται τὰ γράμματα στὸ ἴδιο μου τὸ ἐπώνυμο, νὰ μὴν ξέρω ποιὸς εἶμαι, νὰ μὴν ἀνήκω πουθενά. Τόσο πολὺ αἰσθάνομαι νὰ εἶναι ἡ ζωή μου συνυφασμένη μ᾿ αὐτὴν τὴν «ὑδρόγεια λαλιά», ποὺ δὲν εἶναι παρὰ ἡ ὀπτικὴ φάση τῆς ἑλληνικῆς λαλιᾶς, τῆς ἱκανῆς μὲ τὴ διπλή της ὑπόσταση νὰ ὁμιλεῖ καὶ νὰ ζωγραφίζει συνάμα. Καὶ ποὺ ἐξακολουθεῖ ἀθόρυβα ὅσο καὶ δραστικά, παρὰ τὶς ἄνωθεν ἐπεμβάσεις, νὰ εἰσχωρεῖ ὁλοένα μέσα στὴν ἱστορία καὶ μέσα στὴ φύση ποὺ τὴ γέννησαν, ἔτσι ὥστε νὰ μετατρέπει τεράστιες ποσότητες παρελθόντος χρόνου σὲ παρόν, καὶ νὰ μετατρέπεται ἀπὸ τὸ παρὸν αὐτὸ σὲ ὄργανο προικισμένο μὲ τὴ δύναμη νὰ ὁδηγεῖ τὰ στοιχεῖα τῆς ζωῆς μας στὴν πρωτογενὴ φυσική τους ἀλήθεια.
Ὀδυσσέας Ἐλύτης

Καταστρέφουμε ό,τι κτίσαμε

… Αν δεν θέλετε, κύριοι τού υπουργείου, να κάνετε φωνητική ορθογραφία, τότε πρέπει ν’ αφήσετε τους τόνους και τα πνεύματα, γιατί αυτοί που τούς βάλανε ξέρανε τι κάνανε. Δεν υπήρχαν στα αρχαία ελληνικά, γιατί απλούστατα υπήρχαν μέσα στις ίδιες τις λέξεις. Αυτοί, οι Κριαράς και οι άλλοι, τα κτήνη τα τετράποδα που έκαναν αυτές τις μεταρρυθμίσεις – αυτό παρακαλώ να γραφεί στις εφημερίδες- δεν ξέρουν τι είναι γλώσσα. Δεν ξέρουν αυτό που γνώριζε η κόρη μου στα τρία της χρόνια. Μάθαινε μία λέξη και μετά έψαχνε για τις συγγενείς της. Αυτό είναι μια γλώσσα. Ένα μάγμα, ένα πλέγμα, όπου οι λέξεις παράγονται οι μεν από τις δε, όπου οι σημασίες γλιστράνε από τη μία στην άλλη, είναι μια οργανική ενότητα από την οποία δεν μπορείς να βγάλεις και να κολλήσεις πράγματα, δυνάμει μιας ψευτοκυβέρνησης, καθισμένος σ’ ένα γραφείο στο υπουργείο Παιδείας. Η κατάργηση των τόνων και των πνευμάτων είναι η κατάργηση της ορθογραφίας, που είναι τελικά η κατάργηση τής συνέχειας. Ήδη, τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν Καβάφη, Σεφέρη, Ελύτη, γιατί αυτοί είναι γεμάτοι από τον πλούτο των αρχαίων ελληνικών. Δηλαδή, πάμε να καταστρέψουμε ό,τι κτίσαμε. Αυτή είναι η δραματική μοίρα τού σύγχρονου ελληνισμού.
ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ

Δεν διαβάζουμε σωστά


Υπερτιμήθηκε η άποψη ότι διευκολύνει τους μαθητές, κάτι που, ίσως, είναι αντιπαιδαγωγικό. Υπάρχει άλλωστε και μια παράδοση που εκφράζει την άποψη μεγάλων παιδαγωγών, οι οποίοι επιμένουν ότι το παιδί πρέπει να κοπιάζει για να γίνει άνθρωπος ικανός, ώστε στην ζωή του ν’ αντιμετωπίσει όλες τις αντιξοότητες. Υποστηρίχτηκε, επίσης, υπέρ τού μονοτονικού και η άποψη ότι διευκολύνονται οι τυπογράφοι και οι στοιχειοθέτες, γενικά και ότι οι εκδόσεις, πάλι γενικά, γίνονται οικονομικότερες.
Παραγνωρίστηκαν, όμως, οι λόγοι που επέβαλαν στους Αλεξανδρινούς χρόνους, την καθιέρωση των τόνων, οι οποίοι ισχύουν και σήμερα. Πολλές φορές, τα γραπτά μου δεν διαβάζονται σωστά όταν τυπώνονται στο μονοτονικό. Ας ελπίσουμε ότι θα επανεξεταστεί μελλοντικά το θέμα και ότι θα επικρατήσουν σωφρονέστερες απόψεις”.
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

.Ύβρις καί Νέμεσις


Οι ποιητές και οι λογοτέχνες δίνουν την φυσιογνωμία τού έθνους. Αυτή λοιπόν τη φυσιογνωμία επιχειρούν σήμερα να την παραμορφώσουν. Δεν έχουμε φυσιογνωμία ελληνική.
Υπάρχει μια νοοτροπία που θέλει να τα απλοποιήσει όλα. Κι αναρωτιέμαι γιατί; Γιατί οι άνθρωποι δεν πρέπει να μοχθούν; Γιατί ο καρπός τού μόχθου περιφρονείται τόσο πολύ, ενώ τόσο ανάγκη τον έχουμε τώρα ειδικά που ανήκουμε στην Ευρώπη και χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε τα πνευματικά όπλα; Αυτή η νοοτροπία τής απλοποιήσεως μάς έχει οδηγήσει στο σημείο να κακοποιούμε και να εκχυδαϊζουμε τα πάντα. Είναι απελπιστικό, οδυνηρό, για να μην πω θανατηφόρο.
Αναρωτιέται λοιπόν κανείς τι θα παραλάβει και από ποιους η νέα γενιά με την οποία τόσο πολύ ασχολείται η παρούσα κατάσταση. Τι σκοπό έχουν άραγε οι υπεύθυνοι που μεταχειρίζονται τόσο άσχημα την γλώσσα; Τι τέλος πάντων θέλουν να παραδώσουν και από ποιους το παρέλαβαν;
Ύβρις και τίποτε άλλο χαρακτηρίζει την παρούσα κατάσταση. Ύβρις και, δυστυχώς, τής ύβρεως, πάντοτε έπεται η Νέμεσις. Τώρα βέβαια μιλάμε περί πολιτιστικού κόσμου, περί πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τι θα πει πολιτιστικό; Παίζουμε με τις λέξεις. Λέμε λέξεις. Και βεβαίως πίσω απ’ αυτές τις λέξεις δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά ένας μοναδικός σκοπός: Η ερείπωση τής γλώσσας, η κατάργηση των εννοιών, ώστε οι άνθρωποι ούτε να συνεννοούνται, ούτε να μπορούν να σκέφτονται. Γιατί μόνον έτσι θα μπορούν ορισμένοι να κάνουν την δουλειά τους: Να θάψουν τον τόπο. (…) Είμαι Έλληνας, γι’ αυτό πονώ και υποφέρω για ό,τι βλέπω μπροστά μου. Για ό,τι αισθάνομαι να έρχεται..
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ

Χωρίς LIKE, αντέχεις;

Χωρίς like, αντέχεις;
Στη σύγκριση με τους άλλους ανθρώπους κρύβεται ένα τέρας.
Ένα θηρίο που σε απομακρύνει από τους συνανθρώπους σου και τελικά από τον ίδιο σου τον εαυτό.
Στο πάρτυ των συγκρίσεων, η αυθεντικότητα δεν είναι ποτέ καλεσμένη.
Ζούμε ένα εθισμό στο χειροκρότημα, από τότε που θυμόμαστε τον εαυτό μας.
Ζούμε στο αέναο κυνήγι του "μπράβο" και του πιο πράσινου από το δικό μας κήπο του γείτονα.
Ίσως όταν η εξάρτηση μας από την αποδοχή του πλήθους μεγαλώνει, είτε αυτό παίρνει τη μορφή κάποιου αγαπημένου μας προσώπου, είτε αυτό είναι κάτι πιο γενικό και αίολο, να είναι καλό να κάνουμε λίγο παράμερα και να αναπνέουμε βαθειά επαναλαμβάνοντας μέσα μας: "..δεν είμαι ούτε καλύτερος, ούτε χειρότερος από κανέναν.."
Αυτό που πραγματικά είμαστε δεν έχει την ανάγκη του ηχητικού "κλαπ, κλαπ" για να επιβιώσει.
Ας μειώσουμε την ανάγκη να μας στρώνουν το κόκκινο χαλί, όπου πηγαίνουμε.
Ας καταργήσουμε τα αξιολογικά μας κριτήρια, μέσα από μια βαθιά και συνειδητή ταπεινότητα.
Ας καταργήσουμε το φράχτη με το γείτονα μας, δίνοντας του την ευκαιρία να μας πει πόσο πιο πράσινος του φαίνεται ο κήπος μας από το δικό του.
Ας επιτρέψουμε στο χρόνο να μας γεράσει, να μας μορφώσει και να μας ταπεινώσει δίνοντας μας πνευματικό σφρίγος, αλλά και ένα δράμι γνώσης και εμπειρίας.
Ας φέρουμε τον εαυτό μας στην κατάσταση του να αντέχει χωρίς Like.

Έξυπνες καλλιέργειες | Η ευλογημένη ελληνική φύση και οι λύσεις που προσφέρει

...για έξοδο από την οικονομική κρίση και για Ανάπτυξη

Της Λίλας Σταμπούλογλου |   

Τα τελευταία χρόνια, η Ελληνική Στατιστική Αρχή δεν προλαβαίνει να μετρά τα ποσοστά ανεργίας. Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, το τέλος του περασμένου χρόνου μας βρήκε με σχεδόν 1 εκατομμύριο άνεργους, με το ποσοστό (επίσημης) ανεργίας να έχει αγγίξει πια το 20% και να ανταγωνίζεται σε μεγέθη την, τριπλάσια σε πληθυσμό από την Ελλάδα, Ισπανία! Ένας στους δύο νέους 15-24 ετών δεν έχει δουλειά, ενώ τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και για τους ανθρώπους 25-34 που, βρισκόμενοι προ των πυλών της δημιουργίας οικογένειας, έχουν άμεση ανάγκη την επαγγελματική αποκατάσταση. Στην ουσία, τα στοιχεία δείχνουν ότι ο ενεργός πληθυσμός απασχολούμενων πλησιάζει σε μέγεθος τον μη ενεργό οικονομικά πληθυσμό, πράγμα που σημαίνει ότι μόνο ένας στους δύο πολίτες έχει πλέον μια θέση στον επαγγελματικό στίβο...

Για να αντιμετωπίσουν αυτήν την τραγική κατάσταση, χιλιάδες Έλληνες σήμερα έχουν εγκαταλείψει ή σκέφτονται να εγκαταλείψουν τη χώρα. Φυσικά έτσι, πέρα από το γεγονός ότι η Ελλάδα χάνει ανθρώπινο δυναμικό παραγωγικής ηλικίας, χάνει και πολλά απ' τα καλύτερα μυαλά της. Ανθρώπους ικανούς, δημιουργικούς και με όρεξη για δουλειά, που σε βάθος χρόνου θα μπορούσαν να λειτουργήσουν θετικά στην ανάπτυξη της χώρας.


Έξοδος όχι, διέξοδος ναι

Είναι πράγματι δύσκολοι καιροί για τους Έλληνες. Αλλά είναι και ιδανικοί καιροί για σκέψη και έξυπνες αποφάσεις! Ο Έλληνας μπορεί να παραμείνει στη χώρα του και να παλέψει για ένα καλύτερο αύριο. Αρκεί να καταλάβει ποιον δρόμο συμφέρει ν' ακολουθήσει για να το πετύχει.

Προφανώς, ένας απ' αυτούς είναι ο δρόμος που (επαν)οδηγεί στην καλλιέργεια της γης. Ο αγροτικός τομέας είναι ένα πεδίο επαγγελματικής δραστηριοποίησης που καλεί τον σύγχρονο Έλληνα να τον πάρει επιτέλους στα σοβαρά και να επενδύσει πάνω του. Ευτυχώς, όλο και περισσότεροι αρχίζουν να το αντιλαμβάνονται, έστω κι αν σε αυτή την απόφαση τους σπρώχνει πρώτα η ανάγκη.

Σύμφωνα με στοιχεία που προέκυψαν από μελέτη της ΠΑΣΕΓΕΣ, το διάστημα 2008-2010 καταγράφηκε στον αγροτικό τομέα αύξηση του αριθμού των απασχολουμένων στο εντυπωσιακό ποσοστό 6,3%, που σε νούμερα σημαίνει 32.946 νέες θέσεις εργασίας.

Όπως αναφέρουν τοπικοί παράγοντες, η ελληνική ύπαιθρος έχει αρχίσει να ξαναζωντανεύει. Οι άνθρωποι επιστρέφουν στα χωριά, εγκαταλελειμμένες εκτάσεις δέχονται ξανά σπορά, χωράφια που καλλιεργούνταν από ηλικιωμένους τώρα περνούν σε νεότερα χέρια, ενώ οικογενειακά κτήματα αξιοποιούνται.

Ο Κώστας Παπαδόπουλος, υποδιευθυντής στην Ένωση Συνεταιρισμών Βέροιας, διαπιστώνει ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια σχηματίζονται ξανά στην περιοχή συνεργεία από Έλληνες, τα οποία αναλαμβάνουν αγροτικές δουλειές που μέχρι τώρα έκαναν μόνο αλλοδαποί...

Αντίστοιχες μαρτυρίες για τη στροφή των Ελλήνων στην αγροτική παραγωγή έχουμε κι από άλλες περιοχές, ενώ ενδεικτική είναι και η αύξηση κατά 30% που καταγράφεται στις πωλήσεις των εταιρειών με πολλαπλασιαστικό υλικό, δηλαδή τα γεωργικά φάρμακα και τα λιπάσματα.

Ο Έλληνας που θέλει να απασχοληθεί με τον αγροτικό τομέα (ή το κάνει ήδη) μπορεί να επιλέξει νέες λύσεις που έχουν προοπτικές για το μέλλον και βέβαια αποφέρουν ένα καλό εισόδημα. Όπως λένε οι ειδικοί, το κλίμα και το έδαφος της Ελλάδας όχι μόνο είναι ευνοϊκό, αλλά -δεδομένης και της περιοχής- επιτρέπει να ευδοκιμήσουν στη χώρα μας πάρα πολλά είδη της παγκόσμιας χλωρίδας. Σχεδόν κάθε περιοχή της Ελλάδος παρουσιάζει ιδιότητες μικροκλίματος, με εντελώς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, όπου μπορεί να συναντήσει κανείς μοναδική χλωρίδα και πανίδα. Στον Ταύγετο, στις Σπέτσες, στη Νάξο, στη Χίο... υπάρχουν ποικιλίες με εντελώς «προσωπικά» χαρακτηριστικά και γεύσεις! Κυριολεκτικά, η Ελλάδα είναι ευλογημένη χώρα και η φυση της είναι μοναδική για τα παγκόσμια δεδομένα!

Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει μια παγκόσμια αγροτική υπερδύναμη, ικανή όχι μόνο να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες του πληθυσμού της αλλά και να εξάγει αγροτικά προϊόντα κορυφαίας ποιότητας σε όλη την υφήλιο. Όπως άλλωστε μαρτυρούν ήδη στατιστικές και έρευνες, το ελληνικό εξαγωγικό εμπόριο γνωρίζει άνθηση τα τελευταία χρόνια, παρά την κρίση, ενώ, μεταξύ των προϊόντων που εξάγουμε, σημαντική θέση έχουν αυτά που προέρχονται απ' τη γη μας, τα οποία θεωρούνται και καλύτερης ποιότητας σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους.
Παρακάτω θα δούμε ποιες καλλιέργειες θεωρούνται οι πλέον αποδοτικές στην Ελλάδα του σήμερα, σύμφωνα με στοιχεία που δίνουν ειδικοί και άνθρωποι που ήδη τις έχουν επιχειρήσει. Είναι οι λεγόμενες «έξυπνες» καλλιέργειες, όπως έχει καθιερωθεί αδόκιμα να τις αποκαλούμε.

Αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά
Πρόκειται για μια τεράστια γκάμα φυτών που καλλιεργούνται εδώ και χρόνια στη χώρα μας, αφού το κλίμα και το έδαφος της θεωρούνται ιδανικά για την ευδοκίμησή τους. Παρόλα αυτά, αποτελούν έναν φυσικό πλούτο που παραμένει αναξιοποίητος.

Όπως αναφέρει ο γεωπόνος Γιάννης Γρηγοράτος, το 1980 καλλιεργούνταν στην Ελλάδα 50.000 στρέμματα με 16 είδη αρωματικών φυτών, τα οποία εξάγονταν στο μεγαλύτερο μέρος τους. Το 1997 η παραγωγή έπεσε στα 11.000 στρέμματα και στα 6 είδη φυτών. Η κακοδιαχείριση εκ μέρους των συνεταιρισμών, οι λάθος πρακτικές ορισμένων παραγωγών και φυσικά η μανία των Ελλήνων να αναζητήσουν την τύχη τους στα μεγάλα αστικά κέντρα συντέλεσαν στην πτωτική αυτή τάση.
Τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον για τις καλλιέργες αυτές έχει αναζωπυρωθεί, πράγμα θετικό αφού αποτελούν ένα πεδίο δράσης με πολλές προοπτικές. Κι αυτό γιατί τα εν λόγω φυτά δεν χρησιμοποιούνται μόνο στη βιομηχανία τροφίμων, αλλά και στην παραγωγή φαρμάκων, αρωμάτων, αιθέριων ελαίων και καλλυντικών, ενώ επιδοτούνται γενναιόδωρα από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.

Περισσότερα από 200 είδη, εκ των οποίων πολλά είναι και μελισσοτροφικά, ευδοκιμούν στην Ελλάδα. Αυτά όμως που θεωρούνται πιο εμπορικά αξιοποιήσιμα είναι το τσάι του βουνού, το φασκόμηλο, η ρίγανη, ο γλυκάνισος, ο βασιλικός, το μάραθο, το χαμομήλι, η δάφνη, η μέντα, ο δυόσμος, το κύμινο, το μελισσόχορτο και το κόλιανδρο. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και κάποια τοπικά προϊόντα όπως η μαστίχα Χίου, ο κρητικός δίκταμος και ο κρόκος Κοζάνης.
H απόδοση τέτοιου είδους καλλιεργειών μπορεί να φτάσει έως και 800 ευρώ ανά στρέμμα, αναλόγως του είδους και του μεγέθους της καλλιεργούμενης έκτασης. Αρκεί ο παραγωγός ν' ασχοληθεί σοβαρά και να τηρήσει όλους τους κανόνες που προβλέπει μια ποιοτική παραγωγή. Ο νεοεισερχόμενος είναι καλύτερο να ξεκινήσει με περισσότερα του ενός είδη, άλλα σε ετήσια και άλλα σε πολυετή βάση. Τα πρώτα θα του δώσουν την εμπειρία μέσω του πρώτου κύκλου της καλλιέργειας, ενώ τα δεύτερα θα του αποφέρουν σε βάθος χρόνου τη μέγιστη παραγωγή.

Θα πρέπει να πούμε ότι οι καλλιέργειες αυτού του είδους θεωρούνται σοβαρά προσοδοφόρες όταν επιχειρούνται σε εκτάσεις άνω των 5 στρεμμάτων. Επιπλέον, χρειάζονται εκσυγχρονισμένα μέσα, προσοχή και σταθερότητα εκ μέρους των παραγωγών. H φροντίδα και οι χειρισμοί μετά τη συγκομιδή τους (ξήρανση, κοπή, διαλογή, αποθήκευση κα.) διαμορφώνουν την τελική ποιότητά τους, άρα και τη ζήτηση τους από τις αγορές, εγχώριες και ξένες. Ειδικά οι τελευταίες, κυριολεκτικά διψούν για τέτοιου είδους προϊόντα, αρκεί αυτά να είναι υψηλής ποιότητας.

Ένα ακόμα πλεονέκτημα των αρωματικών φυτών είναι ότι μπορούν να ευδοκιμήσουν σε δυσπρόσιτες και γενικά άγονες εκτάσεις, πράγμα που σημαίνει ότι πληθυσμοί ορεινών και νησιώτικων περιοχών μπορούν μέσω αυτών να ενισχύσουν την οικονομία τους.Ένα ενδεικτικό παράδειγμα είναι η Ομβριακή Δομοκού, που βρίσκεται σε υψόμετρο 650 μέτρων.

Εκεί, το «βιολογικό κτήμα Ζαβού» δραστηριοποιείται στην καλλιέργεια αρωματικών φυτών, και μάλιστα βιοδυναμικών (χωρίς χημικά και πρόσθετα), τα οποία εξάγονται σε μεγάλες ποσότητες στη Γερμανία. Ο κ. Ζαβός αναφέρει ότι ενδιαφέρον για το προϊόν του δείχνουν διάφορες χώρες απ' όλες τις ηπείρους, πράγμα που διαπιστώνει από τις επισκέψεις στην ιστοσελίδα της εταιρείας του.

Αυτό που πρέπει να σημειώσουμε είναι ότι οι βιολογικές καλλιέργειες τυγχάνουν σήμερα ιδιαίτερης εκτίμησης και μεγάλης ζήτησης παγκοσμίως. Στην περίπτωση των αρωματικών φυτών, οι αποδόσεις υπερδιπλασιάζονται όταν οι καλλιέργειά τους γίνεται με βιολογικά κριτήρια.

Για παράδειγμα, η βιολογική ρίγανη μπορεί να δώσει έσοδα έως και 1.000 ευρώ ανά στρέμμα, σε ετήσια βάση. Η βιολογική αποξηραμένη λεβάντα φθάνει να πωλείται έως και 11,5 ευρώ το κιλό στην εγχώρια αγορά, ενώ η τιμή της στο εξωτερικό είναι σημαντικά υψηλότερη. Μεγαλύτερες απαιτήσεις στην καλλιέργεια και πιο ψηλό κόστος παραγωγής, αλλά και πολλαπλάσια κέρδη, που ξεπερνούν τα 3.500 ευρώ ανά στρέμμα, έχει η μέντα.

Ενεργειακά φυτά. Μια σίγουρη επένδυση
H πράσινη ενέργεια, για την οποία πολλά ακούμε αλλά δυστυχώς λίγα κάνουμε για να την εξασφαλίσουμε, είναι ένα πεδίο δράσης με μέλλον. Το βιοντίζελ είναι πράσινο καύσιμο που συμβάλλει στην καταπολέμηση του φαινόμενου του θερμοκηπίου, εξασφαλίζοντας μειώσεις προστίμων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε εθνικό επίπεδο.

Αυτό το πολύτιμο ενεργειακό καύσιμο παράγεται από ελαιούχους σπόρους, όπως η ελαιοκράμβη και ο ηλίανθος. Με δεδομένη την όλο και μεγαλύτερη ανάγκη για στροφή σε πράσινες πηγές ενέργειας και την αυξημένη ζήτηση βιοντίζελ παγκοσμίως, η καλλιέργεια τέτοιου είδους φυτών αποτελεί μια πολύ καλή εναλλακτική επιλογή για τον Έλληνα αγρότη. Ο τελευταίος, μάλιστα, θα επωφεληθεί ιδιαιτέρως από τη συστηματική παραγωγή ενεργειακών φυτών και για έναν ακόμη λόγο: H τελευταία κατανομή αγοράς βιοντίζελ του Υπουργείου Ανάπτυξης για τα έτη 2010-11 καλύπτει χαμηλότερο ποσοστό έναντι της Ε.Ε. (2% έναντι 5,75%), αφού η Ελλάδα το εισάγει από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Γιατί οι Έλληνες αγρότες να στηρίζονται στο εισαγόμενο καύσιμο, ενώ μπορούν να το παράγουν οι ίδιοι κι έτσι όχι μόνο να το έχουν με μικρότερο κόστος, αλλά και να κερδίζουν εξάγοντάς το σε άλλες χώρες;

Στην πραγματικότητα, οι Έλληνες αγρότες -και οι Έλληνες πολίτες κατ' επέκταση- θα αντιμετωπίσουν μεγάλο πρόβλημα τα επόμενα χρόνια, αν δεν λύσουν θέματα όπως το ενεργειακό, ενώ η διαμόρφωση ενιαίας τιμής για πετρέλαια κίνησης, θέρμανσης και για το αγροτικό θα εκτινάξει στα υψη το κόστος παραγωγής των γεωργικών προϊόντων.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα ενεργειακά φυτά στην Ελλάδα αποδίδουν περισσότερο βιοντίζελ απ' ό,τι στις βορειότερες ευρωπαϊκές χώρες, χάρη στην ηλιοφάνεια και στο θερμότερο κλίμα της χώρας. Επιπλέον, έχουν το πλεονέκτημα ότι μπορούν να καλλιεργηθούν σε χωράφια που σήμερα είναι σε υποχρεωτική αγρανάπαυση.

Τέλος, το βιοντίζελ παράγει δυο «χρυσά» υποπροοϊόντα. Την πίττα και τη γλυκερίνη. Η πρώτη θεωρείται άριστη ζωοτροφή και αξιοποιείται στην παραγωγή γάλακτος και κρέατος, ενώ η δεύτερη χρησιμοποιείται στην παρασκευή σαπουνιών, λιπάσματος, κεριών, τούβλων καύσης, αλλά και για φαρμακευτικούς σκοπούς. Γι' αυτό η καλλιέργεια ενεργειακών φυτών θεωρείται μια επένδυση με μικρό ρίσκο και μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας.

Επενδύστε στα Super foods
H συγκεκριμένη κατηγορία περιλαμβάνει τροφές που έχουν περισσότερα θρεπτικά στοιχεία από άλλες και η βρώση τους ωφελεί σε μεγαλύτερο βαθμό τον ανθρώπινο οργανισμό, γι' αυτό άλλωστε χαρακτηρίστηκαν ως υπερ-τροφές. Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί μια ολόκληρη αγορά που τις αναδεικνύει και τις εκμεταλλεύεται εμπορικά, επομένως η καλλιέργειά τους αποτελεί μια σίγουρη επένδυση.

Παρακάτω θα δούμε μερικά παραδείγματα σχετικών καλλιεργειών που συναντάμε στην Ελλάδα. Φυσικά, δεν είναι τα μοναδικά. Επιπλέον, ο κατάλογος με τις υπερ-τροφές είναι μεγάλος. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στον Έλληνα αγρότη ν' ανακαλύψει κι άλλα είδη, στα οποία αξίζει κανείς να επενδύσει.


• Ιπποφαές: Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, τα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου χρωστούσαν σ' αυτό το φυτό την ενέργεια και την αντοχή τους. Όχι τυχαία, όπως ισχυρίζονται σύγχρονες έρευνες που τοποθετούν το ιπποφαές στην πρώτη δεκάδα μεταξύ των πιo ισχυρών θεραπευτικών φυτών στον κόσμο, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε βιταμίνες, αντιοξειδωτικές ουσίες και πολυακόρεστα λιπαρά οξέα.
Μέχρι τώρα, η Κίνα και η Ρωσία πρωτοστατούν στις καλλιέργεια ιπποφαούς. Στην Ελλάδα, βρισκόμαστε ακόμα σε εμβρυακό στάδιο, με τις πρώτες προσπάθειες να έχουν ξεκινήσει εδώ και 3 περίπου χρόνια σε Κοζάνη, Πέλλα, Κρήτη, Φθιώτιδα, Εύβοια και Ροδόπη.

Όπως λένε οι ειδικοί, μια καλή επένδυση στο ιπποφαές προϋποθέτει ομάδα παραγωγών, ώστε να μοιραστούν οι αρμοδιότητες: καλλιέργεια, πρώτη μεταποίηση των καρπών (παραγωγή χυμού, ελαίων, στερεών υπόλοιπων μεταποίησης και αξιοποίηση φύλλων ως αφεψημάτων), έρευνα και τροφοδότηση αγοράς (εταιρίες φαρμάκων, καλλυντικών, λειτουργικών τοοφίμων, αρτοσκευασμάτων κτλ).

Το ιπποφαές προσαρμόζεται στα πιο αντίξοα κλίματα είναι χαρακτηριστικό ότι αντέχει σε θερμοκρασίες από -42 έως +42 βαθμούς Κελσίου) και σε μεγάλη ποικιλίο εδαφών, ακόμη και σε άγονα, χαλικώδη ή αμμώδη εδάφη, εδάφη με υψηλή αλατότητα ή φτωχά σε θρεπτικές ουσίες και με μικρή δυνατότητα συγκράτησης υδάτων. Ιδανικές περιοχές για την καλλιέργειά του στην Ελλάδα θεωρούνται η Κοζάνη και η δυτική Μακεδονία.

Ο Σοφοκλής Παπουής, γεωπόνος στη Pοδόπη που ασχολείται συστηματικά με την ενημέρωση της καλλιέργειας ιπποφαούς, αναφέρει ότι το αρχικό κόστος ανά στρέμμα είναι περίπου 800 ευρώ τον πρώτο χρόνο και περιορίζεται σημαντικά κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών. Το κέρδος από την καλλιέργεια, σε περίπτωση που διατίθεται νωπός ο καρπός του ιπποφαούς, είναι περίπου 2.000 ευρώ ανά στρέμμα.

Με 1000 φορές υψηλότερη περιεκτικότητα σε βιταμίνη C από τα πορτοκάλια, και 190 ακόμη ευεργετικές ουσίες {σίδηρο, χλωρο-φύλλη, λυκοπένιο, ζεαξανθίνη, ασταξανθίνη, β-καροτίνη, σελήνιο, χρώμιο, όλο το complex της βιταμίνης Β και της Ω, 15 υπέραντιοξει-δωτικά, βιταμίνη Ε (200 φορές περισσότερο από το σπορέλαιο), ακόρεστα λιπαρά οξέα, τα ουσιαστικά αμινοξέα και φλαβονοειδή και πολλά άλλα}, το καταπλητικό ιπποφαές, αποδεικνύεται ευεργετικότατο αλλά και επικερδέστατο ως καλλιέργεια. Το ιπποφαές είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Αναφέρεται από τον Θεόφραστο και τον Διοσκουρίδη, αλλά είναι γνωστό στη Θιβε-τιανή και την κινέζικη ιατρική. Πήρε το όνομα του από τους στρατιώτες του Μ. Αλεξάνδρου που παρατήρησαν ότι το έτρωγαν τα άρρωστα άλογα και oxt μόνο θεραπεύονταν αλλά το τρίχωμά τους γινόταν υγιέστατο και γυαλιστερό (ίππος + φάος, το άλογο που γυαλίζει!). Έτσι οι στρατιώτες το καθιέρωσαν στη δίαιτα τους και παρατήρησαν τρομερή βελτίωση στα επίπεδα υγείας κίΐι ζωτικότητας τους. Σήμερα, το ελληνικό ιπποφαές μπορεί να γίνει μια άριστη πηγή εισοδήματος για τους σύγχρονους 'Ελληνες.

• Αλόη: Πριν από 17 χρόνια, ο 77χρονος σήμερα Ηλίας Χρονάκης φύτεψε τα πρώτα φυτά αλόε βέρα στην Ελλάδα. Όπως λέει σε συνέντευξή του, γνώρισε αυτό το φυτό στο Καναδά, όπου ζούσε επί 45 χρόνια. Όταν βγήκε στη σύνταξη και επέστρεψε στη γενέτειρα του, την Κρήτη, έφερε μαζί του δυο δενδράκια ύψους 10 πόντων από τα οποία προέκυψαν σταδιακά... 300.000 δένδρα!
Σήμερα ο κ. Χρονάκης έχει πάνω από 130 στρέμματα με καλλιέργειες αλόης, η οποία γενικά θεωρείται ένα φυτό με πολλές ιδιότητες κι εφαρμογές. Καταρχάς, όπως μαρτυρούν οι παραγωγοί του, έχει χαμηλές απαιτήσεις σε νερό, ενώ είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό, αν εξαιρέσει κανείς την ευαισθησία του στην παγωνιά και τους κινδύνους που διατρέχει από τα σαλιγκάρια. Θα ευδοκιμήσει κυρίως στη Νότια Ελλάδα λόγω του θερμότερου κλίματός της.

Το όφελος από την αλόη είναι τεράστιο, καθώς είναι φυτό με φαρμακευτικές και καλλυντικές ιδιότητες οι οποίες είναι γνωστές εδώ και 5.000 χρόνια! Το 1959, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των HΠA επικύρωσε και επίσημα τις σημαντικές ιδιότητες της αλόης, ανοίγοντας το δρόμο στην ευρύτερη χρήση και διάδοσή της.

Είναι χαρακτηριστικό ότι την περιέχουν το 25% των φαρμακευτικών σκευασμάτων, το ίδιο συμβαίνει και με πολλά καλλυντικά προϊόντα. Εκτός από το εμπόριο των φύλλων και του λουλουδιού της, εξαιρετικά επικερδής είναι και η εμπορία του χυμού αλόης, που θεωρείται από τα πιο υγιεινά προϊόντα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Για να καταλάβουμε πόσο επικερδής είναι η παραγωγή και εμπορία του συγκεκριμένου φυτού, αρκεί να σημειώσουμε ότι η βιομηχανία υγείας και ευεξίας θεωρεί τα προϊόντα από αλόη ως τα σημαντικότερα για την ανάπτυξή της, κατά τη δεκαετία 2010-2020.

• Σπιρουλίνα: Ένα μικροσκοπικό φύκι, το οποίο χαρακτηρίζεται από πολλούς επιστήμονες ως τροφή του μέλλοντος, μπορεί να δώσει στους Έλληνες αγρότες έσοδα που ξεπερνούν τα 30.000 ευρώ ανά στρέμμα! Αρκεί οι τελευταίοι να επιχειρήσουν την καλλιέργειά του σε περιοχές όπου υπάρχουν τα κατάλληλα γεωθερμικά πεδία. Μια από αυτές είναι η Νιγρίτα Σερρών. Εκεί, δυο Έλληνες ίδρυσαν το 1997 την πρώτη μονάδα παραγωγής σπιρουλίνας στην Ελλάδα, και τον επόμενο χρόνο αυτή η επένδυσή τους βραβεύτηκε ως η πιο καινοτόμα ιδέα στη χώρα.
Αυτό που κάνει τη σπιρουλίνα ξεχωριστή είναι η τεράστια διατροφική της αξία, ενώ θεωρείται το πιο πλήρες τρόφιμο στον κόσμο. Δεν είναι τυχαίο που η NASA τη χρησιμοποιεί ως τροφή για τους αστροναύτες κατά τη διάρκεια παραμονής τους στο διάστημα.

Για την καλλιέργεια και επεξεργασία της απαιτούνται ακριβές εγκαταστάσεις (θερμοκήπια με ειδικές δεξαμενές, μηχανισμοί ανάδευσης του θρεπτικού υλικού, αποξηραντήρες κτλ), πράγμα που σημαίνει ότι το κόστος επένδυσης είναι αρκετά υψηλό. Ωστόσο, οι απολαβές αποζημιώνουν όσους το επιχειρούν.

• Μύρτιλο (blueberry): Ακόμα ένα είδος που αποτελεί μια ελκυστική αγροτική επένδυση και μπορεί να καλλιεργηθεί σχεδόν σε όλα τα σημεία της χώρας μας, αφού περιλαμβάνει διάφορες ποικιλίες που έχουν μεγάλη προσαρμοστικότητα στο κλίμα.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το μύρτιλο καλλιεργείται σε 16 χώρες, με τις ΗΠΑ να πρωτοστατούν στην παραγωγή του. Πρόκειται για ένα φρούτο που προσέλκυσε το ενδιαφέρον χάρη στις ευεργετικές του ιδιότητες, οι οποίες τα τελευταία χρόνια μελετούνται πολύ. Γι' αυτό και τα προϊόντα μεταποίησής του κάνουν θραύση στις διεθνείς αγορές.

Το κόστος εγκατάστασης ενός στρέμματος δενδρώδους μύρτιλου υπολογίζεται στα 1.000-2.000 ευρώ. Το ετήσιο κόστος καλλιέργειας, συντήρησης και συγκομιδής των καρπών του είναι περίπου 2.000 ευρώ και οι απολαβές μπορούν να ξεπεράσουν και τα 5.000 ευρώ ανά στρέμμα.
Το θαυματουργό ρόδι
Οι Έλληνες θεωρούσαν ανέκαθεν ότι τα ρόδια φέρνουν καλή τύχη. Μάλλον αυτή η λαϊκή δοξασία δικαιώνεται τώρα, αφού όσοι δραστηριοποιούνται στην καλλιέργεια της ροδιάς αναφέρουν ότι πρόκειται για «κόκκινο χρυσό».

Δυο περιοχές στη Βόρεια Ελλάδα, η Τούμπα στο Κιλκίς και η Δράμα, έχουν μέχρι στιγμής ομάδες παραγωγών που καλλιεργούν περίπου 10.000 στρέμματα, ενώ τρεις εταιρείες στην ίδια περιοχή δραστηριοποιούνται στην παραγωγή χυμού από ρόδι.

Ο τελευταίος περιέχει πολλές αντιοξειδωτικές ουσίες, γι' αυτό θεωρείται ρόφημα με υψηλή διατροφική αξία και συγκαταλέγεται μεταξύ των πιo περιζήτητων προϊόντων παγκοσμίως! Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι το 80% της ελληνικής παραγωγής κατευθύνεται στην Ολλανδία και στη Γερμανία, ενώ μεγάλο ενδιαφέρον δείχνει και η αγορά της Ρωσίας.

Αξίζει ν' αναφέρουμε τέλος ότι η καλλιέργεια ροδιού γίνεται και σε άγονα μειονεκτικά χωράφια, όπως και σε πρώην καπνοχώραφα, γι' αυτό αποτελεί μια εξαιρετική εναλλακτική λύση για τους καπνοπαραγωγούς στη βόρεια Ελλάδα, οι οποίοι δεν μπορούν να στηρίζουν πια την επιβίωσή τους στον καπνό.

Τρούφα: ο μαύρος χρυσός
Δεν είναι μόνο το πετρέλαιο μαύρος χρυσός. Παρόμοια χαρακτηρίζεται και η μαύρη τρούφα, ένα είδος υπόγειου μανιταριού που έχει εκπληκτικές αποδόσεις και μικρό κόστος παραγωγής, γι' αυτό θεωρείται ως η πιο ελπιδοφόρα εναλλακτική καλλιέργεια για τους Έλληνες αγρότες.

Η τρούφα ως προϊόν θεωρείται αντάξιο με το χαβιάρι και η εμπορική της αξία ξεπερνά τα 3.000 ευρώ το κιλό. Εδώ και κάποια χρόνια, το Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών (ΕΘΙΑΓΕ) κάνει προσπάθειες για την προώθηση της καλλιέργειας της τρούφας στην Ελλάδα, η οποία αναπτύσσεται ακόμα και σε ξηρές περιοχές ή περιοχές με υψόμετρο, κι έτσι μπορεί να γίνει αφορμή γεωργικής αξιοποίησης περιοχών όπου η ευδοκίμηση άλλων καλλιεργειών είναι αδύνατη.

Οργανωμένες προσπάθειες καλλιέργειας τρούφας συναντάμε μέχρι στιγμής σε Μακεδονία, Θράκη, Θεσσαλία, Αιτωλοακαρνανία, Πελοπόννησο, Κρήτη και Εύβοια, ενώ κάποιες φυτείες στο νομό Πιερίας, Σερρών και Φλώρινας έχουν ήδη προχωρήσει στην παραγωγή της.

Το κόστος προετοιμασίας και εγκαταστάσεων ανέρχεται σε 1.500 ευρώ το στρέμμα και η πρώτη συγκομιδή γίνεται μετά από κάποια χρόνια. Στην αγορά, οι μαύρες τρούφες πετυχαίνουν υψηλότερες τιμές ως νωπές. Γι' αυτόν τον λόγο, καλό είναι οι παραγωγοί να συνεργάζονται με εμπόρους, ώστε το προϊόν να φτάνει γρήγορα από το έδαφος στις κουζίνες.
Το θαυματουργό μανιτάρι τρούφα μπορεί να μετατρέψει το άγονο χωράφι ή κτήμα σας σε πηγή σοβαρού εισοδήματος! Τα πολλά είδη της είναι γνωστά από την αρχαιότητα (Θεόφραστος) για τις ευεργετικές τους ιδιότητες. Η καλλιέργειά της απαιτεί ελάχιστο νερό και μικρή φροντίδα.
Τριαντάφυλλο, το ευγενές
Το γνωστό μας τριαντάφυλλο είναι ακόμα μια ανθεκτική καλλιέργεια που δεν χρειάζεται μεγάλη περιποίηση και πότισμα και που αποδίδει «χρυσους» καρπούς. Ευδοκιμεί σε ορεινές περιοχές, με υψόμετρο από 600 έως 800 μέτρα και αποδίδει καλύτερα σε ηλιόλουστα χωράφια με ελαφρά χώματα. Ένα στρέμμα μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 500 τριανταφυλλιές που, αν και δίνουν παραγωγή από τον πρώτο χρόνο, ανθίζουν πλήρως μετά από 4 χρόνια.

Το ροδέλαιο που παράγεται από τα τριαντάφυλλα χρησιμοποιείται στην παραγωγή καλλυντικών προϊόντων, αρωμάτων και φαρμάκων, στη ζαχαροπλαστική και στη μαγειρική. Εκτός από περιζήτητο, το ροδέλαιο είναι φυσικά και εξαιρετικά ακριβό, αφού φτάνει περί τα 5.000 ευρώ το κιλό! Κι αυτό γιατί για την παραγωγή ενός κιλού χρειάζονται περίπου 4.000 κιλά τριαντάφυλλα.
Από τα τριαντάφυλλα παράγεται και το φτηνότερο σε τιμή ροδόνερο, το οποίο επίσης διεκδικεί μια καλή θέση στις αγορές, όπως και το γλυκό τριαντάφυλλο. Το τελευταίο θα μπορούσε ίσως να έχει καλή τύχη στις ξένες αγορές, ως παραδοσιακό ελληνικό προϊόν με υψηλή ποιότητα και διατροφική αξία.
Στέβια, n εναλλακτική ζάχαρη
Κανείς δεν γνώριζε τη στέβια στην Ελλάδα, μέχρι που το 2005 το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας άρχισε να τη μελετά αποκαλύπτοντας την αξία και τις δυνατότητες που δίνει η καλλιέργειά της. Αυτό που χαρακτηρίζει το συγκεκριμένο φυτό είναι το γεγονός ότι δίνει «ζάχαρη» κατά 300 φορές περισσότερο γλυκιά απ' ό,τι η ζάχαρη από τεύτλα, ενώ έχει πολλά ωφέλιμα στοιχεία και σχεδόν καθόλου θερμίδες!

H στέβια θεωρείται παγκοσμίως μια ιδανική επιλογή για υγιεινή διατροφή, κατάλληλη για δίαιτα και ακίνδυνη για τους διαβητικούς, γι' αυτό γνωρίζει μεγάλη ζήτηση. H καλλιέργειά της μοιάζει μ' εκείνη του καπνού, αφού και τα δύο φυτά χρειάζονται τις ίδιες εδαφοκλιματικές συνθήκες και παρόμοιες πρακτικές. Ένα στρέμμα μπορεί ν' αποδώσει έως και 600 κιλά ζάχαρη, της οποίας η τιμή κυμαίνεται από 30 έως 150 ευρώ, αναλόγως της ποιότητας και καθαρότητάς της.

Τα στελέχη και τα υπολείμματα των φύλλων μετά την εξαγωγή της ζάχαρης, μπορούν να αξιοποιηθούν και ως ζωοτροφές.

Πρέπει να σημειωθεί ότι όλα τα προϊόντα της ελληνικής γης είναι κορυφαίας ποιότητας και ανά είδος παρουσιάζουν εξαιρετικά χαρακτηριστικά γεύσης, διατροφικής αξίας, κλπ. Λ.χ. το ελληνικό ελαιόλαδο είναι ασύγκριτα ανώτερο από άλλα μεσογειακό ελαιόλαδα, το ίδιο και το ελληνικό μέλι, ή άλλα προϊόντα. Επιπλέον, οι τοπικές ιδιατερότητες προσδίδουν σε ορισμένα ελληνικά προϊόντα εντελώς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τα καθιστούν περιζήτητα ανά τον κόσμο, όπως π.χ. τα ναξιακά προϊόντα.

Οι προτάσεις που παρουσιάστηκαν στο παρόν άρθρο αποτελούν ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα έξυπνων επιλογών για τον Έλληνα του σήμερα, τουλάχιστον γι' αυτόν που θέλει να κάνει μια καλή επένδυση στον αγροτικό τομέα με το μικρότερο ρίσκο.

Προφανώς, οι αγροτικές δυνατότητες που προσφέρει η χώρα μας είναι απεριόριστες. Και τώρα που η κρίση μας έδειξε το πιο σκληρό της πρόσωπο, η γη μας χαμογελά με νόημα. Ας μην την αγνοήσουμε ξανά.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...